Νέες δημοσιεύσεις
Acinetobacteria
Το γένος Acinetobacter (6 είδη) περιλαμβάνει αρνητικά κατά Gram ραβδία, συνήθως πολύ κοντά και στρογγυλά, τα μεγέθη τους στη λογαριθμική φάση ανάπτυξης είναι 1,0-1,5 x 1,5-2,5 μm. Στη στατική φάση ανάπτυξης, αποκτούν κυρίως τη μορφή κόκκων, που βρίσκονται σε ζεύγη ή με τη μορφή βραχέων αλυσίδων. Μεγάλα κύτταρα ακανόνιστου σχήματος και νημάτων βρίσκονται σε μικρές ποσότητες σε όλες τις καλλιέργειες και μερικές φορές κυριαρχούν. Αυτά τα βακτήρια δεν σχηματίζουν σπόρια, δεν έχουν μαστίγια, αλλά ορισμένα στελέχη επιδεικνύουν κινητικότητα "συσπασμού" σε πυκνή επιφάνεια. Κάψουλες και κροσσοί μπορεί να υπάρχουν ή να μην υπάρχουν. Χημειοοργανοτρόφα με οξειδωτικό μεταβολισμό. Η ικανότητα χρήσης οργανικών ενώσεων ως πηγές ενέργειας και άνθρακα είναι ασταθής. Δεν σχηματίζουν οξειδάσες, είναι καταλάση-θετικά. Δεν σχηματίζουν ακετοΐνη, ινδόλη και H2S. Αυστηρά αερόβια, βέλτιστη θερμοκρασία ανάπτυξης 30-32 °C, pH περίπου 7,0. Συνήθως ανθεκτικά στην πενικιλίνη. Η αναλογία G + C στο DNA είναι 40-47 mol %.
Τα Acinetobacter είναι ελεύθερα ζώντα σαπρόφυτα, που έχουν κατανεμηθεί παγκοσμίως. Τα Acinetobacter συχνά απομονώνονται από το έδαφος, το νερό, τα λύματα, τα μολυσμένα τρόφιμα και τους βλεννογόνους των ζώων (συμπεριλαμβανομένων των ψαριών) και των ανθρώπων. Μπορούν να προκαλέσουν πολλές μολυσματικές διεργασίες, όπως μηνιγγίτιδα και σηψαιμία στους ανθρώπους και σηψαιμία και αποβολή στα ζώα. Τα κύρια ενδιαιτήματά τους είναι το έδαφος και το νερό. Η παθογένεση είναι συνήθως χαμηλή, αλλά μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό κλινικό ρόλο στους ανθρώπους και τα όργανά τους με εξασθενημένη φυσική αντίσταση. Είναι επίσης πιθανό να υπάρχουν περισσότερες από μία οικολογικές παραλλαγές του Acinetobacter, συμπεριλαμβανομένων παρασιτικών ή δυνητικά παθογόνων για τα ζώα και παραλλαγών του A. calcoaceticus. Η απουσία οξειδάσης είναι ένα χαρακτηριστικό με το οποίο τα βακτήρια αυτού του γένους διαφέρουν από το θετικό στην οξειδάση γένος Moraxella, συμπεριλαμβανομένου του υπογένους Branhamella.
[