Αυθόρμητη Έκτρωση (Αποβολή) - Συμπτώματα

Συμπτώματα απειλούμενης έκτρωσης

Μια απειλούμενη έκτρωση χαρακτηρίζεται από επίμονο πόνο στην κάτω κοιλιακή χώρα και στην οσφυϊκή μοίρα της πλάτης, που μερικές φορές συνοδεύεται από ελάχιστη κολπική αιμορραγία. Ο τόνος της μήτρας είναι αυξημένος, ο τράχηλος δεν έχει βραχυνθεί, το εσωτερικό στόμιο είναι κλειστό και το σώμα της μήτρας είναι φυσιολογικό για την ηλικία κύησης. Ένας εμβρυϊκός καρδιακός παλμός ανιχνεύεται κατά τη διάρκεια υπερηχογραφήματος.

Συμπτώματα μιας αρχικής έκτρωσης

Όταν έχει ξεκινήσει μια έκτρωση, ο κολπικός πόνος και η αιματηρή έκκριση είναι πιο έντονα και ο αυχενικός πόρος είναι ελαφρώς ανοιχτός. Πρέπει να διαγνωστούν οι ακόλουθες μαιευτικές επιπλοκές: αποκόλληση χοριακού (πλακούντα) και το μέγεθός του, προδρομικός πλακούντας ή χαμηλός χοριακός (πλακούντιος) σάκος, αιμορραγία από το δεύτερο κέρας της μήτρας λόγω δυσπλασιών της μήτρας και απώλεια ενός γονιμοποιημένου ωαρίου σε πολλαπλή κύηση.

Συμπτώματα έκτρωσης σε εξέλιξη

Κατά τη διάρκεια μιας έκτρωσης, παρατηρούνται τακτικές συσπάσεις του μυομητρίου με κράμπες, η μήτρα είναι μικρότερη από την εκτιμώμενη ηλικία κύησης και σε μεταγενέστερα στάδια της εγκυμοσύνης μπορεί να εμφανιστεί διαρροή αμνιακού υγρού. Το εσωτερικό και το εξωτερικό στόμιο είναι ανοιχτά και ο εμβρυϊκός σάκος υπάρχει στον αυχενικό πόρο ή στον κόλπο. Η αιματηρή έκκριση μπορεί να ποικίλλει σε ένταση, αλλά συχνά είναι άφθονη.

Συμπτώματα ατελούς έκτρωσης

Η ατελής έκτρωση είναι μια πάθηση που σχετίζεται με τη διατήρηση στοιχείων του γονιμοποιημένου ωαρίου μέσα στην κοιλότητα της μήτρας. Η έλλειψη πλήρους συστολής και κλεισίματος της μήτρας οδηγεί σε συνεχιζόμενη αιμορραγία, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική απώλεια αίματος και υποογκαιμικό σοκ. Συμβαίνει συχνότερα μετά τις 12 εβδομάδες κύησης, όταν η αποβολή ξεκινά με τη ρήξη των εμβρυϊκών υμένων. Μια αμφίχειρη εξέταση αποκαλύπτει ότι η μήτρα είναι μικρότερη από την εκτιμώμενη ηλικία κύησης, με άφθονη αιμορραγία από τον τράχηλο. Ο υπέρηχος αποκαλύπτει υπολείμματα του γονιμοποιημένου ωαρίου στην κοιλότητα της μήτρας και, στο δεύτερο τρίμηνο, υπολείμματα ιστού του πλακούντα.

Συμπτώματα μολυσμένης έκτρωσης

Η μολυσμένη έκτρωση είναι μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από πυρετό, ρίγη, αδιαθεσία, πόνο στην κάτω κοιλιακή χώρα και αιματηρές, μερικές φορές πυώδεις, κολπικές εκκρίσεις. Η κλινική εξέταση αποκαλύπτει ταχυκαρδία, ταχύπνοια και σπασμούς των μυών του κοιλιακού τοιχώματος. Η αμφίχειρη εξέταση αποκαλύπτει ευαίσθητη, μαλακή μήτρα και διατεταμένο τράχηλο. Η φλεγμονώδης διαδικασία προκαλείται συχνότερα από Staphylococcus aureus, Streptococcus, Gram-αρνητικά βακτήρια και Gram-θετικούς κόκκους. Εάν δεν αντιμετωπιστεί, η λοίμωξη μπορεί να εξελιχθεί σε σαλπιγγίτιδα, εντοπισμένη ή διάχυτη περιτονίτιδα και σηψαιμία.

Μια μη βιώσιμη εγκυμοσύνη (προγεννητικός θάνατος του εμβρύου) είναι ο θάνατος ενός εμβρύου ή εμβρύου πριν από τις 20 εβδομάδες κύησης, ελλείψει αποβολής στοιχείων του γονιμοποιημένου ωαρίου από την κοιλότητα της μήτρας.

Στο πρώτο τρίμηνο, μια αποβολή συνήθως συνοδεύεται από πόνο και αιματηρή έκκριση. Στο δεύτερο τρίμηνο, τα αρχικά συμπτώματα μιας έκτρωσης είναι ο πόνος με κράμπες στην κάτω κοιλιακή χώρα, με αιμορραγία που εμφανίζεται μετά τον τοκετό του εμβρύου. Εξαίρεση αποτελεί η διακοπή της κύησης λόγω προδρομικού πλακούντα, οπότε η αιμορραγία, συνήθως άφθονη, γίνεται το κύριο σύμπτωμα.

Μια απειλούμενη αποβολή χαρακτηρίζεται από ήπιο πόνο στην κάτω κοιλιακή χώρα. Μια αποβολή που έχει ξεκινήσει συνοδεύεται από αυξανόμενο πόνο και πιθανή ελαφριά κηλίδωση. Μια έκτρωση σε εξέλιξη χαρακτηρίζεται από απότομη αύξηση του πόνου από κράμπες και έντονη αιμορραγία. Μια ατελής έκτρωση συνήθως περιλαμβάνει μείωση του πόνου, ενώ η αιμορραγία συνεχίζεται σε ποικίλους βαθμούς. Μια πλήρης έκτρωση έχει ως αποτέλεσμα την υποχώρηση του πόνου και τη διακοπή της αιμορραγίας.

Τα συγκεκριμένα συμπτώματα μιας αυθόρμητης αποβολής μπορούν να καθοριστούν από τον υποκείμενο αιτιολογικό παράγοντα. Έτσι, μια έκτρωση που προκαλείται από ανεπάρκεια του τραχήλου της μήτρας συμβαίνει στο δεύτερο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, ξεκινώντας με τη ρήξη των εμβρυϊκών υμένων και καταλήγοντας με την ταχεία γέννηση του εμβρύου εν μέσω ήπιων, ανώδυνων συσπάσεων. Γενετικοί παράγοντες μπορούν να οδηγήσουν σε αποβολή στην αρχή της εγκυμοσύνης. Οι αποβολές που σχετίζονται με την ανεπάρκεια ανδρογόνων στην αρχή της εγκυμοσύνης ξεκινούν με κηλίδες αίματος, ακολουθούμενες από πόνο και συχνά οδηγούν σε αποτυχημένη έκτρωση. Σε μεταγενέστερη εγκυμοσύνη, είναι πιθανός ο ενδομήτριος θάνατος του εμβρύου. Ο θάνατος του γονιμοποιημένου ωαρίου, ακολουθούμενος από την αποβολή του από τη μήτρα, μπορεί να συμβεί παρουσία χρόνιων ή οξέων λοιμώξεων. η αιμορραγία σπάνια είναι άφθονη.

Για να διευκρινιστεί η διάγνωση, είναι απαραίτητο να διεξαχθεί εξέταση του τραχήλου της μήτρας και του κόλπου χρησιμοποιώντας ένα speculum (εάν υπάρχουν υποψίες για νεοπλάσματα του τραχήλου της μήτρας, πραγματοποιείται κολποσκόπηση και βιοψία), προσεκτική διχειρουργική εξέταση και προσδιορισμός του επιπέδου της ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης.

Στην ανάπτυξη τακτικών διαχείρισης εγκυμοσύνης για αιμορραγία κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, ο υπέρηχος παίζει καθοριστικό ρόλο.

Δυσμενή σημάδια σχετικά με την ανάπτυξη του γονιμοποιημένου ωαρίου κατά τη διάρκεια της ενδομήτριας εγκυμοσύνης κατά τη διάρκεια υπερήχων:

• απουσία καρδιακού παλμού σε έμβρυο με μήκος κεφαλής-ουρού μεγαλύτερο από 5 mm.
• απουσία εμβρύου με μέγεθος ωαρίου μεγαλύτερο από 25 mm σε 3 ορθογώνια επίπεδα κατά τη διακοιλιακή σάρωση και μεγαλύτερο από 18 mm κατά τη διακολπική σάρωση.

Πρόσθετα σημεία υπερήχων που υποδηλώνουν δυσμενή έκβαση εγκυμοσύνης περιλαμβάνουν:

• ένας ανώμαλος λεκιθικός σάκος, ο οποίος μπορεί να είναι μεγαλύτερος από την ηλικία κύησης, ακανόνιστος, μετατοπισμένος προς την περιφέρεια ή ασβεστοποιημένος.
• ο εμβρυϊκός καρδιακός ρυθμός είναι μικρότερος από 100 παλμούς ανά λεπτό σε ηλικία κύησης 5-7 εβδομάδων κύησης.
• μεγάλο μέγεθος οπισθοχοριακού αιματώματος - περισσότερο από 25% της επιφάνειας του ωαρίου.