Χρόνος θρομβίνης

Οι τιμές αναφοράς (κανονικές) του χρόνου θρομβίνης είναι 12-16 δευτερόλεπτα.

Ο χρόνος θρομβίνης είναι ο χρόνος που απαιτείται για τον σχηματισμό θρόμβου ινώδους στο πλάσμα όταν προστίθεται θρομβίνη σε αυτό. Εξαρτάται μόνο από τη συγκέντρωση του ινωδογόνου και τη δραστικότητα των αναστολέων θρομβίνης (ATIII, ηπαρίνη, παραπρωτεΐνες) και αξιολογεί τόσο τη φάση III της πήξης του αίματος - τον σχηματισμό ινώδους, όσο και την κατάσταση των φυσικών και παθολογικών αντιπηκτικών.

Ο προσδιορισμός του χρόνου θρομβίνης επιδιώκει συχνότερα τους ακόλουθους στόχους:

• παρακολούθηση της θεραπείας με ηπαρίνη, ειδικά όταν χρησιμοποιείται ηπαρίνη υψηλού μοριακού βάρους·
• παρακολούθηση της ινωδολυτικής θεραπείας·
• διάγνωση υπερινωδολυτικών καταστάσεων.
• Διαγνωστική της αφιβρινογοναιμίας και της δυσφιβρινογοναιμίας.

Ο χρόνος θρομβίνης αντανακλά έμμεσα τη συγκέντρωση του ινωδογόνου, επομένως παρατείνεται στην κληρονομική και επίκτητη αφινιδινογοναιμία και υποινιδινογοναιμία (σε σοβαρή ηπατική βλάβη, ινωδόλυση, οξύ σύνδρομο DIC). Ο χρόνος θρομβίνης παρατείνεται επίσης στην παραπρωτεϊναιμία.

Ο προσδιορισμός του χρόνου θρομβίνης είναι μία από τις κοινές μεθόδους παρακολούθησης της θεραπείας με ηπαρίνη και ινωδολυτικά. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο χρόνος θρομβίνης θα πρέπει να αυξάνεται κατά 2-3 φορές. Κατά τη διεξαγωγή θρομβολυτικής θεραπείας, συνιστάται ο προσδιορισμός του χρόνου θρομβίνης κάθε 4 ώρες, ενώ πρέπει να θυμόμαστε ότι εάν υπερβαίνει τη βέλτιστη τιμή κατά περισσότερο από 2-3 φορές, τότε η δόση της στρεπτοκινάσης θα πρέπει να αυξάνεται για να αυξηθεί η κατανάλωση πλασμινογόνου και να μειωθεί ο σχηματισμός πλασμίνης. εάν ο χρόνος θρομβίνης μειωθεί κάτω από τη βέλτιστη τιμή, η δόση της στρεπτοκινάσης θα πρέπει να μειωθεί έτσι ώστε ένα μέρος του πλασμινογόνου να μην μπλοκαριστεί με τη μορφή ενεργοποιητή, αλλά να μετατραπεί πλήρως σε πλασμίνη.