Νέες δημοσιεύσεις
Νόσος του Menetrier
Η νόσος Menetrier είναι ένα σπάνιο ιδιοπαθές σύνδρομο που εμφανίζεται σε ενήλικες ηλικίας 30-60 ετών και είναι πιο συχνό στους άνδρες.
Το σύνδρομο εκδηλώνεται ως έντονη πάχυνση των γαστρικών πτυχών στο σώμα του στομάχου, αλλά όχι στο άντρο. Αναπτύσσονται ατροφία και υπερπλασία των αδένων με τη μορφή κοιλωμάτων, που συχνά συνοδεύονται από μεταπλασία των βλεννογόνων αδένων και πάχυνση του βλεννογόνου με ελαφρά φλεγμονή. Μπορεί να παρατηρηθεί υπολευκωματιναιμία (το πιο σταθερό εργαστηριακό εύρημα), η οποία προκαλείται από απώλεια πρωτεΐνης στο γαστρεντερικό σωλήνα (γαστροπάθεια με απώλεια πρωτεΐνης). Καθώς η νόσος εξελίσσεται, η παραγωγή οξέος και πεψίνης μειώνεται, οδηγώντας σε υποχλωρυδρία.
[ Συμπτώματα της νόσου του Menetrier
Τα συμπτώματα της νόσου του Menetrier είναι μη ειδικά και συνήθως περιλαμβάνουν επιγαστρικό πόνο, ναυτία, απώλεια βάρους, οίδημα και διάρροια.
Διάγνωση της νόσου του Menetrier
Η διάγνωση της νόσου του Menetrier τίθεται με ενδοσκόπηση με βιοψία των βαθιών στρωμάτων της βλεννογόνου μεμβράνης ή βιοψία ολόκληρου του τοιχώματος του στομάχου κατά τη διάρκεια της λαπαροσκόπησης.
Η διαφορική διάγνωση της νόσου του Menetrier περιλαμβάνει:
- λέμφωμα, το οποίο μπορεί να προκαλέσει την ανάπτυξη πολλαπλών ελκών στομάχου,
- λέμφωμα λεμφικού ιστού που σχετίζεται με τον βλεννογόνο με εκτεταμένη διήθηση μονοκλωνικών Β-λεμφοκυττάρων,
- Σύνδρομο Zollinger-Ellison με υπερτροφία των γαστρικών πτυχών και
- Σύνδρομο Cronkhite-Canada, το οποίο είναι ένας συνδυασμός πολυπόδων βλεννογόνου με υποπρωτεϊναιμία και διάρροια.
Θεραπεία της νόσου του Menetrier
Έχουν περιγραφεί διάφορες θεραπείες για τη νόσο του Menetrier, συμπεριλαμβανομένων αντιχολινεργικών, αντιεκκριτικών και γλυκοκορτικοειδών φαρμάκων, αλλά καμία δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματική. Σε περιπτώσεις σοβαρής υπολευκωματιναιμίας, ενδείκνυται μερική ή ολική γαστρεκτομή.