Πρωτεΐνη S

Οι τιμές αναφοράς (κανονικές) για τη συγκέντρωση της συνολικής πρωτεΐνης S στο πλάσμα αίματος είναι 60-140%, η ελεύθερη - 65-144%.

Η πρωτεΐνη S είναι μια γλυκοπρωτεΐνη πλάσματος εξαρτώμενη από τη βιταμίνη Κ. Κυκλοφορεί στο αίμα σε δύο μορφές: ελεύθερη (40%) και συνδεδεμένη με το _{συστατικό} C4 του συμπληρώματος (60%). Βρίσκονται σε δυναμική ισορροπία, αλλά μόνο η ελεύθερη πρωτεΐνη είναι ενεργή. Η πρωτεΐνη S είναι ένας συμπαράγοντας της πρωτεΐνης C στη διαδικασία απενεργοποίησης των παραγόντων πήξης του αίματος Va και VIIIa. Τα υπάρχοντα συστήματα δοκιμών που βασίζονται στην ELISA επιτρέπουν τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης της ελεύθερης πρωτεΐνης S, η οποία έχει πρωταρχική σημασία για την κλινική πρακτική.

Η περιεκτικότητα της πρωτεΐνης S στο αίμα των ανδρών είναι υψηλότερη από αυτή των γυναικών. Τα έμμεσα αντιπηκτικά την επηρεάζουν λιγότερο από την πρωτεΐνη C, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η πρωτεΐνη S συντίθεται στα ενδοθηλιακά κύτταρα του ήπατος και στα μεγακαρυοκύτταρα. Στις ηπατικές παθήσεις, το επίπεδό της είναι υψηλότερο από την πρωτεΐνη C. Λόγω του γεγονότος ότι το κύριο μέρος της πρωτεΐνης S σχετίζεται με το συστατικό C4 _του συμπληρώματος, με την αύξηση της συγκέντρωσης της C4 ₍ οξεία φάση φλεγμονωδών ασθενειών ή επιδείνωση χρόνιων ασθενειών), η ποσότητα της ελεύθερης πρωτεΐνης S μειώνεται. Μείωση της συγκέντρωσης της πρωτεΐνης S στο αίμα είναι δυνατή στο νεφρωσικό σύνδρομο λόγω της απώλειάς της.

Ταξινόμηση της ανεπάρκειας πρωτεΐνης S

• Τύπος Ι - ολική ανεπάρκεια πρωτεΐνης S.
• Τύπος II - ανεπάρκεια ελεύθερης πρωτεΐνης S με φυσιολογικά ή οριακά επίπεδα ολικής πρωτεΐνης S.
• Τύπος III - δυσλειτουργία πρωτεΐνης S με μειωμένη αντιπηκτική δράση.

Η ανεπάρκεια πρωτεΐνης S οδηγεί στην ανάπτυξη φλεβικής θρόμβωσης, ειδικά σε νέους ανθρώπους.

Παράμετροι του αντιπηκτικού συστήματος και παράγοντες κινδύνου για θρομβοαιμορραγικές επιπλοκές

Κύρια σημεία εφαρμογής της αντιπηκτικής δράσης

[ 1 ], [ 2 ], [ 3 ]